Μετά από σχεδόν δυο χρόνια κοινής πορείας με έναν πραγματικά υπέροχο άνθρωπο
Με απίστευτη ψυχή και τρομερή υπομονή ( αφού συνεχίζει να με αντέχει ) έχω να πώ σε όλους όσους μπουν στη διαδικασία να διαβάσουν αυτά το κειμενάκι να μην διστάσουν να πουν σ’αγαπάω….ποτέ μην φυλακίσετε συναισθήματα και σκέψεις επειδή κάποτε πληγωθήκατε η απογοητευτήκατε.
Κάθε νέα αρχή είναι διαφορετική για αυτό μην αφήνετε το παρελθόν να σκιάζει και το παρόν και το μέλλον…
Εγώ όταν γνώρισα τον ν… μπορώ να πω ότι δεν ήμουν και στην καλύτερη φάση της ζωής μου και όλοι με προέτρεπαν να δώσω μια ευκαιρία σε αυτόν τον άνθρωπο να τον γνωρίσω και τελικά αυτός ο άνθρωπος έγινε απαραίτητο κομμάτι της ζωής μου το άλλο μου μισό γιατί ??? γιατί αφέθηκα και δεν σκέφτηκα ούτε για μια στιγμή να κρύψω αυτά που αισθάνομαι….

Σε ευχαριστώ που συνεχίζεις να είσαι στη ζωή μου και να της δίνεις νόημα
Συγνώμη για όσα άθελα μου σε πονάνε…..
Σ’ΑΓΑΠΑΩ…..

Καλύτερα να μην ξέρεις….

Ένας αμερικανός αποφάσισε να σκηνοθετήσει την κηδεία του για να διαπιστώσει αν θα πηγαίνανε και οι 40 φίλοι του να του πουν το τελευταίο αντίο!
Αφού λοιπόν με τα χίλια ζόρια έπεισε ένα γραφείο τελετών να αναλάβει την δήθεν κηδεία και αφού τα οργάνωσε όλα την ημέρα της κηδείας του κρύφτηκε στους θάμνους στο νεκροταφείο και περίμενε να δει αν θα τον τιμήσουν όλοι οι φίλοι του…
Δυστυχώς για εκείνον στην κηδεία του εμφανίσθηκε μόνο η ηλικιωμένη μητέρα του!!!!

Καλό εεεε?

Τι τα θες και εσύ ρε φίλε και τα σκαλίζεις αφού όταν έρθει εκείνη η ώρα δεν θα ακούς και δεν θα βλέπεις …

Αφού λοιπόν τον ήπιε στεγνά το αμερικανάκι έστειλε ευχαριστήρια επιστολή και στους 40 φίλους του και τους ευχαριστούσε που δεν παρουσιάστηκαν στο τελευταίο αντίο…

Αποριούλα....

Μετά από μια εβδομάδα απουσίας μου και μετά από βαθύ συλλογισμό στα όροι και στα άγρια βουνά επιστρέφω και ερωτώ:
Υπάρχει κανένας άνθρωπος που να είναι 100% ευτυχισμένος και να έχει ότι ονειρεύτηκε?

PRISON BREAK...ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ....

Όσοι δεν το βλέπετε βιαστείτε…

........

Ένα ποιήμα θα σας πω
βγαλμένο απ' την ψυχή μου
για έναν έρωτα που γνώρισα
κι υπάρχει στην ζωή μου...

μελί είναι τα μάτια του
και Νικος τ' όνομά του
τον ερωτεύτηκα τρελλά
και πήρα την καρδιά του...

Μαζί του νοιώθω μαγικά
και γίνομαι κομμάτια
βλέπω τον κόσμο ολόκληρο
στα λαμπερά του μάτια...

Για πάντα θα τον αγαπώ
και θα χω την καρδιά του
θα κάνω πάντα αληθινά
τα πιο τρελλά όνειρά του....

5 ανομολόγητα μυστικά...

Αν και έλεγα να μην απαντήσω στην πρόσκληση σας θα το κάνω…

1.Απο μικρή ονειρευόμουν να γίνω πρωταθλήτρια στην ενόργανη αλλά λόγω
των παραγράφων με τα ψιλά γράμματα μου γκρέμισε το όνειρο μου.

2.ειμαι αρκετά υπομονετική σε σημείο αηδίας με τους ανθρώπους που αγαπάω και κάνω πράγματα για εκείνους ενώ για τον εαυτό μου μπορεί να μην τα κάνω ποτέ.

3.δενομαι πάρα πολύ εύκολα με τους ανθρώπους όμως και το ίδιο εύκολα μισώ και κακίζω όταν με θίξουν η με προσβάλουν.

4.ειμαι πάρα πολύ νευρική και αν με βγάλεις έξω απ τα όρια μου θα πω πράγματα που θα πονέσουν και φυσικά θα σπάσω οτιδήποτε υπάρχει γύρω μου

5.αν ποτέ κέρδιζα ένα μεγάλο χρηματικό ποσό θα το έτρωγα στα ταξίδια και στα δώρα θα γύρναγα όλο τον κόσμο…


και επειδή είμαι πολύ ανώτερος άνθρωπος! Δεν προσκαλώ κανέναν ούτε καν τον Matron Maya.

Απολογισμός? Σκέψεις?

Μετά από μια μοναχική εβδομάδα ανακάλυψα ότι τελικά τίποτα στη ζωή μου δεν έχει έρθει όπως το έχω ονειρευτεί η φανταστή…
Απολογισμό δεν έκανα ποτέ μου όμως αυτή τη φορά ένιωσα μια απέραντη μοναξιά και έτσι πήρα τα βουνά!!!!
Κοιτούσα τα άπειρα αστέρια που υπήρχαν στον ουρανό σκεφτόμουν και περίμενα σαν ένα μικρό παιδί και εγώ να πέσει έστω ένα αστέρι για να κάνω μια ευχή, και ξάφνου ο ήχος από το κινητό χαλάει αυτή την απέραντη ηρεμία του τοπίου και την απολαυστική θέα των αστεριών…
(Κανένας από όσους με πήρανε εκείνο το βράδυ τηλ δεν κατάλαβε πόσο μόνη ήμουν και πόσο μόνη ήθελα να παραμείνω…)
Συνέχισα να κοιτάω τα μακρινά Φώτα του κάμπου και τα αστέρια και βυθιζόμουν στις σκέψεις μου στα όνειρα μου σε όλα αυτά που θα θελα να αποκτήσω, και όσο σκεφτόμουν τόσο δυνάμωνε ο αέρας γύρω μου σαν κάτι να με έσπρωχνε πιο βαθιά
Κυριαρχούσε ένα συναίσθημα λύπης για όλα όσα έχασα και χαράς για όλα όσα απέκτησα μα το αίσθημα της απογοήτευσης κυριαρχούσε την ψυχή μου. Εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκα….
Μήπως είμαι πολύ ονειροπόλα?
Μήπως δεν πρέπει να περιμένω τόσα από τους γύρω μου?
Μήπως να αφήσω τα όνειρα και να γίνω λίγο ρεαλίστρια?
Μήπως Μήπως Μήπως Μήπως Μήπως Μήπως Μήπως…..

Σκέψεις που δεν κάνω μόνο εγώ…

Άραγε θα έρθει ποτέ η μέρα που θα μπορώ να σε κοιτάω στα μάτια και να ξέρεις τι ζητάω?
Τι νιώθω και πόσα θέλω να σου πω που ποτέ δεν θα μάθεις γιατί πολύ απλά ποτέ δεν θα καταλάβεις…
Ψάξτε μέσα σας ακόμα και εσείς που νιώθετε πλήρη ευτυχία και θα δείτε ότι κάτι σας στερεί αυτή την τελειότητα που θα θέλατε να έχετε μέσα στην ψυχή σας…

Και φυσικά δεν κατέληξα πουθενά πάλι στα ίδια και πάλι απ την αρχή….

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΡΩΤΑ....

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΕΝΗ....

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ

Οδηγίες…

Τι πρέπει να προσέχετε πριν πάτε κάποιο ταξιδάκι…
Πρώτον να έχετε μαζί σας ένα θερμόμετρο ένα κουτί ντεπόν και πονστάν…
Μια αντιβιωσούλα και μια κουβερτούλα για το αυτοκίνητο….
Όπως σωστά καταλάβατε πήγα κάπου και αρρώστησα και φυσικά πέρασα χάλια
Οπότε από δω και πέρα η εριθροσίν θα έχει την προσωπική της θέση στην βαλίτσα μου!!!!